Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MINISTRALIS

Gramatyka
  • Formyministralis
  • Etymologiaminister
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnikprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. liturgiczny, służący liturgii
  • II. woźny sądowy

Pełne hasło

MINISTRALIS, -e (minister)
  • Dc. (pl.),
  • NGl. (s.
  • v.
  • ministerialis),
  • B.
  • L.
  • H. (pl.),
  • N.
I. adi. liturgiczny, służący liturgii; ad sacra peragenda aptus
ConcPol V p. 261 (a. 1407) : vasa m-ia, palle et ornamenta ministeriorum munda sint et nitida.
Cf. MINISTERIALIS I B 1.
II. subst. m. woźny sądowy; praeco
KsgGrWp II p. 220 (a. 1394) : m-is ... recognovit ... quod ... dederat terminum ... Dominico.
Cf. MINISTERIALIS II B 1..
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)