Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MERCIPOTUS

Gramatyka
  • Formymercipotus, marcipotus
  • Etymologia merx et potus
  • Odmiana -us -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I. med.propr. propr. trunek wypijany przy zawarciu umowy kupna-sprzedaży, zwyczaj picia trunku dla umocnienia tej umowy
    • α.
    • β.
    • γ. + circa mercipoto (penes mercipotum) aliquid ac-(re-)cipere ] świadek tego rodzaju umowy (niekiedy także pośrednik)

Pełne hasło

MERCIPOTUS s. MARCIPOTUS, -us et -i m. (merx et potus) [certaeformae decl. IV occurrunt tantummodo
KsgKaz p. 201, a. 1387 : pro mercipotu.
AKapSąd I p. 191, a. 1506 : racione marcipotus].
I. propr. trunek wypijany przy zawarciu umowy kupna-sprzedaży, zwyczaj picia trunku dla umocnienia tej umowy; vinum venditione-emptione ad effectum adducta bibi solitum, mos combibendi propter firmationem eius modi contractus
KodMp III p. 359 (a. 1385) : actum est praesentibus ... consulibus Mechouiensibus, qui benedicebant m-um.
TPaw IV p. 417 (a. 1390) : hoc testamus, sicut Paulus ... iumentum emit istum, m-um nos benediximus nec sciuit (ed. sciunt), quod apud furem eam equam emisset.
KsgŁawKr p. 218 (a. 1393) : tres equos vendidisse et se de eodem foro m-um bibisse.
KsgPrzem I p. 13 (a. 1406) : super quo foro nos advocatus cum scabinis m-um bibimus.
Ita saepissime usque ad saec. XVI med. Glossa Pol.
AGZ XVII p. 78 (a. 1472) : statuit ... hospitem, qui m-um alias «lithkup» iudicavit (ed. indicavit; cf. AKapSąd III p. 99, a. 1503 [et saepius)]
.
Locut.
α. mercipotum benedicere (supra 275,54 et 2 atque I 1072,21 sqq.), bibere ( et I 1097,40 ; super mercipotum: KsgSądWar p. 60, a. 1511), iudicare ( StPPP II p. 230, a. 1418, cf. atque V 1109,32 sqq., item mercipoti iudices cf. ), etiam porrigere ( StVic p. 403, a. 1467) , videre ( StPPP XII p. 208, a. 1495) , vindicare ( KsgPrzem II p. 28, a. 1447).
β. marcipoto testem esse (exsistere, praesentem esse: KsgPrzem I p. 141, a. 1426 ; CracArt II p. 12, a. 1502).
γ. circa mercipoto (penes mercipotum) aliquid ac-(re-)cipere ( ZabDziej I p. 170, a. 1517 ; ib. p. 189, a. 1523 ; ib. p. 321, a. 1561). ;Cf. MERCIPOTALE MERCIPOTARIUM MERCIPOTATORIUM. Ad rem cf. Bardach, Historia państwa i prawa I p. 309. II. meton.[ forma corrupta acc. pl. mercipeces: PP III p. 101, a. 1442 ] świadek tego rodzaju umowy (niekiedy także pośrednik); testis contractus (interdum etiam cocio)
ZapSądWp I p. 395 (a. 1410) : debet adducere m-os wlgariter «lithcupniki» peremptorie ad minores terminos.
KsgPozn p. 148 (a. 1425) : juxta decretum proborum virorum m-orum wlgariter «lynthkoufflowten» (Germ. ).
KsgPrzem I p. 294 (a. 1442) : pro jopula posuit m-os alias «lytni cupniky», quia eandem jopulam emit aput Glovenkam.
Ita saepius.
Locut.
mercipotos adducere ( ), habere ( AGZ XV p. 370, a. 1499) , ponere ( ) statuere ( PP III p. 101, a. 1442), item ad mercipotos se proclamare ( AGZ XV p. 375, a. 1499). Cf. MERCIPOTALIS MERCIPOTANEUS MERCIPOTANS MERCIPOTARIUS MERCIPOTATOR MERCIPOTOR .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)