- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- B.
- Ha.
- L.
- N.
I.
adi.
A.
propr.
1.
(de hominibus) opłacony pieniędzmi, wynajęty,
najemny; mercede conductus,
praec.
miles,
item
messor (
StPPP III
p. 21
)
, cultor fodinarum
(
MatGórn
p. 297, a.
1595).
Glossa
Pol.
GLc p. 9 : «nagemnyk» uel «chlyebogedzcza» servus m-us.
N.
iur.
procurator (
ArPrawn VI
p. 150, a.
1554
:
procuratores m-ii iurati
sint, quod causas iniustas non procurabunt).
2.
(de rebus) właściwy najemnikowi; qui ad
mercennarium (cf. infra II) pertinet, mercennarii proprius,
v.
gr.
victus (
AAlex
p. 503, a.
1505
:
rustici m-um victum laborantes)
,
modus (
ArHist V p. 278, saec. XV : seminator zizanie subintrans modo m-o), item pannus (
CodEp I 2, p. 240, a. 1467 : pro expedicione stipendiariorum ex terris Prussiae ... m-os pan nos tam laneos quam sericeos).
B.
transl.
sprzedajny,
interesowny; qui mercede ducitur, venalis,
v. gr.
amor
(opp.
purus :
MARTIN. OP. Serm.
p. 309
nlb.
), caritas
(opp.
vera :
NIC. BŁ. Serm. II
p. 240
).
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 367 (saec. XIV in.) : iustitia ... simulatoria, m-a «obludna, nagemna, odpłatna».
II.
subst.
1.
mercennarius,,
-ii
m.
a.
najemnik; operarius
mercede conductus.
N. in malam
partem (alluditur ad
Vlg. loann. 10,12)
MATTH. Prax. p. 158 : praelati ... probent se non pastores, sed m-os.
DŁUG. Op. p. 71 : episcopum m-um non sponsum, lupum non pastorem ... appellabant.
b.
pomocnik, współpracownik; (laboris)
socius (saec. XVI).
2.
mercennaria,,
-ae
f.
(tantummodo transl. ) uczestniczka;
particcps
COPERN. OpM p. 72 : impetuosum flumen accessit mihi et dolor erumpentibus turgescit lacrimis, propter quod tragoediae ero m-a (Gr. συνέριθος) non enim orientem amplius solem videbo.Cf. Th. VIII 793,9 sq.