Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MANUALIS

Gramatyka
  • Formymanualis, manualis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • A. propr.
      • 1. + campanula candelabrum missale parvum: libra seu pondus (parvum domesticum: regestrum scutum dający się wziąć do ręki,(pod) ręczny
      • 2.
        • a. + molendinum ręcznie wprawiany w ruch
        • b. + labor obsequium pedestre opera blandimentumwykonywany przy pomocy rąk, ręczny (o pracy)
          • α. + certamen sim.: walka wręcz
          • β. + factum rękoczyn
          • γ. + medicina medycyna praktyczna
      • 3.
    • B.
      • 1. własnoręczny, osobisty
      • 2. abstr.+ distributione practica będący w powszechnym użyciu, ogólnie przyjęty, zwykły
  • II. iur.
    • A.
      • 1. + ferrum sąd Boży polegający na dotykaniu przez oskarżonego ręką rozpalonego żelaza
      • 2. + sententia kara obcięcia ręki
      • 3. wyrażony symbolicznym włożeniem dłoni w dłoń drugiej osoby (na znak przyrzeczenia, zwł. wierności lub posłuszeństwa)
    • B.
      • 1. eccl.(de hominibus) taki, którego dowolnie można usunąć ze stanowiska (zwł. kościelnego), odwoływalny
      • 2.
        • a. eccl.czasowy, taki z którego można być usuniętym
        • b. oddany na czasowy użytek

Pełne hasło

MANUALIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
I.
A. propr.
1. dający się wziąć do ręki,(pod) ręczny; qui manu (com)prehendi potest, in promptu est, v. gr. campanula ( InwKKr p. 239 ) , candelabrum ( ib. p. 225 ), missale (syn. parvum: ib. p. 167 ), libra seu pondus (parvum domesticum: KodKrak I p. 309, a. 1502) , regestrum ( RachWaw p. 9, a. 1507) , scutum ( CracArt II p. 536, a. 1532 : scuta m-ia alias «pawiose»).
N. in imagine
gladius (i. q. saecularis)
MARTIN. OP. Chr. p. 96 : duo gladij, videlicet spiritualis et m-is, qui sufficiunt ad regnum Ecclesiae ... id est pontificalis auctoritas et imperialis potestas.
2.
a. ręcznie wprawiany w ruch; qui manu movetur (vel proicitur), v. gr. molendinum ( CorpJP III p. 448, a. 1519 : de molendino m-i alias «o żarnowem młynie»; [cf. tamen sensu diverso 104, 38-9) , item sagitta ( StPPP VII p. 111, a. 1497) .
b. wykonywany przy pomocy rąk, ręczny (o pracy); qui manibus perficitur vel exercetur
PommUrk II p. 424 (a. 1280) : veniatis in adiutorium ... subsidio m-i.
IusMet p. 142 (a. 1426) : carbonistae ... lignicidae caeterique officiis m-bus ... in montanis quomodolibet servientes.
Ita saepius, praec. labor ( ŁASKI LibBen II p. 285 ) , obsequium (opp. pedestre : OrdUst p. 29, a. 1570) , opera ( MPH IV p. 498, saec. XV ex.ex), item blandimentum ( COPERN. OpM p. 94 : m-bus blandimentis (Gr. χειροήθεσι κολακείαις).
N.
α. certamen sim.: walka wręcz; quod cominus fit
DŁUG. Hist. I p. 521 (= II p. 290 ed.nov.) : m-e personaleque inter obsessos et obsidentes fieret certamen.
Ib. IV p. 714 : fortia ... pro m-i pugna castella.
β. factum rękoczyn; vis manibus illata
PommUrk IV p. 263 (a. 1307) : vasalli propter homicidia vel alia m-ia facta perpetrata ... debent ... coram iudice civitatis iuri stare.
N. locut.
in facto manuali na gorącym uczynku; crimine recenter commisso
KsgRachKr II p. 24 (a. 1369) : fures cum suis furtis in facto m-i usque in domus Judeorum insecuntur ibique absconduntur.
ŁASKI ComPriv fol. 178a : violator in m-i facto deprehensus.
γ. medicina medycyna praktyczna; explicat
GŁOG. Don. fol. B Ib : sexta ars mechanica est medicina practica vel m-is.
3. (singulare, e Germ. Hand-werker
?) abs. loco subst.
manualis,, -is m. pracownik fizyczny; qui manibus laborando victum quaerit
DokMp VIII p. 28 (a. 1438) : lignicidis, carbonistis et quibusvis m-bus montanis et plumbifodinis deservientibus.
B. meton.
1. własnoręczny, osobisty; qui propria manu fit
*KodTyn p. 501 (a. 1472) : post cuius ... literae exhibitionem et per nos m-em eiusdem receptionem.
KomKadł p. 276 : quam ecclesiam episcopus protegebat m-i fortitudine ac sua deuota oratione (cf. ib. infra dum fortitudinem corporalem exercebat).
N. iuncturam abundantem
Cod Sil XV p. 168 (a. 1441) : ponit sua m-i propria manu, quod etc.
2. będący w powszechnym użyciu, ogólnie przyjęty, zwykły; qui in usu est, communis
KodMaz(K) p. 115 (a. 1198) : dux ... tres marchas m-is argenti de domo Dei monetarijs dari decreuit.
CodSil(M) III p. 201 (a. 1224 esse dicitur est vero saec. XIV) : donacionem trium marcarum m-ium argenti.
KodMp I p. 83 (a. 1264) : aduocato ... quinque marcas argenti m-is ac communis soluendas ... assignamus.
Etiam de abstr. , v. gr. distributione (
KodWp V p. 360, a. 1423 : canonici obuenciones ... diuinis officijs interessentes ... pro cottidianis et m-bus distribucionibus singulis diebus distribuant)
, practica (
NIC. BŁ. Tract. fol. a VIIa : restat nunc ponere practicam m-em circa huius sacramenti i. baptismi dispensationem).
II. iur. t.t.
A.
1. ferrum sąd Boży polegający na dotykaniu przez oskarżonego ręką rozpalonego żelaza; iudicii genus, quo reus, ut innocentiam suam probaret, ferrum candens manu nuda tractabat
MonDipl p. 54 (diploma spurium saec. XIII) : examina uomerum, aque et caldarij atque m-e ferrum ... dicte ecclesie ... contulimus.
Ad rem cf. Kutrzeba, Dawne polskie prawo sądowe p. 82 et
2. sententia kara obcięcia ręki; i. manus amputandae
CodPom p. 412 (a. 1229) : abbas ... omnes causas ... siue pertineant ad sententiam m-em siue capitalem ... iudicet.
ŁASKI ComPriv fol. 241b : reus m-i sententie subiacebit.
Item
iudicium (ius) sąd uprawniony do orzekania tego rodzaju kary; quod sententiam huiusmodi ferre poterat
PommUB p. 16 (a. 1215) : villas ... cum ... iuris integritate, iudicio capitali et m-i ... damus.
KodPol II p. 631 (a. 1289) : fundum fratribus in Olywa ... cum omni prosperitate ac juris integritate ... judicio maiori et minori, capitali videlicet et m-i ... donamus.
3. wyrażony symbolicznym włożeniem dłoni w dłoń drugiej osoby (na znak przyrzeczenia, zwł. wierności lub posłuszeństwa); qui manu in alterius manum symbolice imposita fit (de fide, promissione vel oboedientia praestanda)
PommUrk III p. 445 (a. 1277) : prepositus ... sanctimoniales ... visitabit, nobis ([i. episcopo) ]facta primo obedientia m-i.
KsgHenr p. 74 (diploma a. 1282) : omni iuri ... renunctiauit ... fide super premissis prestita m-i.
PommUrk II p. 505 (a. 1283) : vniti sumus m-i federe cum nostris militibus ... et conuenimus in hunc modum.
Explicatur
GLcerv p. 629 : m-is obedientia quam subditi tenentur praelatis sine scriptura et iuramento.
Ad rem cf. Dąbkowski, Prawo prywatne II p. 361. Ita passim saec. XIV—XVI,praec. promissio ( ArHist V p. 431, a. 1450) stipulatio ( KodUJ I p. 31, a. 1400 ; AKapSąd III p. 229, a. 1430) , fideiussoria ( ARect I p. 574, a. 1517), etiam iuramentum (i. cruce manu propria tacta praestitum ZabDziej IV p. 3, a. 1543) .
B.
1. (de hominibus) taki, którego dowolnie można usunąć ze stanowiska (zwł. kościelnego), odwoływalny; qui ad nutum munere (praec. eccl. ) privari a superioribus potest
Ztschr. II p. 364 (a. 1361) : capella pro sustentatione ... decem mansionariorum, quos ibidem fore volumus m-es.
KodKKr II p. 81 (a. 1381) : quos mansionarios cum dicto precentore ibidem fore volumus m-es siue temporales et non perpetuos.
Ita passim saec. XIV—XVI.
Syn.
temporalis (cf. ), ad nutum removibilis ( KodWp V p. 430, a. 1426) , ad arbitrium praelatorum et canonicorum destituendus et substituendus ( DŁUG. LibBen I p. 499 ).
Opp.
perpetuus (cf. et saepius).
Item de profanis
molendinator ( CodEp III p. 428, a. 1496 ; syn. anniversarius: Tom. V p. 9, a. 1519) , tabernator (syn. temporalis: CorpJP III p. 596, a. 1520 ; StPPP III p. 135 ), etiam medicus civitatis ( KodUJ III p. 233, a. 1505) .
2. de rebus
a. czasowy, taki z którego można być usuniętym; quod ad arbitrium superiorum adimi potest (de officiis eccl. )
KodWp I p. 587 (a. 1248) : beneficia m-ia possint solis residentibus ... elargiri.
AnnCrac p. 190 (saec. XV med.med) : dando ipsum altare in officium m-e ... Nicolao ... notario.
DŁUG. LibBen I p. 226 : episcopus Cracoviensis ... altare m-e creavit ... ut notarius capitularis ... totiens quotiens placuerit capitulo amovendus altaris praefati proventus habeat.
Ita saepius, praec. beneficium, officium sim. (opp. perpetuum: KodUJ IV p. 112, a. 1532) , occ. salarium (rectoris scholae cathedralis KsgDoch p. 396 ).
b. oddany na czasowy użytek; ad tempus concessus
JusPol p. 311 (a. 1472) : de molendinis m-bus sive annalibus a qualibet rota molendinator solvat per tres grossos.
TArch p. 9 : thaberna concessa m-is (ita passim ib.).
OrdUst p. 10 (a. 1530) : incolae domos ... et areas m-es haereditarias non habentes.
Item
detentio et possessio (tabernae mercatoriae CracArt II p. 556, a. 1540) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)