- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A.
I.
zło, rzecz zła, wada; boni
defectus, malitia, res mala,
vitium.
Additur
conveniens
(opp.
inconveniens :
STOB. Aret. fol. c VIIb),
item
gen.
explic.
v.
gr.
libidinis (
ZABOR. Coel.
p. 18
),
culpae (
WROCŁ. EpitConcl fol. k Ia
:
m-um ... culpae est ipsa
culpa vel peccatum, pro quo aliquis reprobatur. Cf. JAC. PAR. RefEccl p. 118
), poenae
(
ib.
), item
oblivionis (
KodMp II
p. 241, a.
1318).
Definitiones
phil.
WROCŁ. EpitConcl fol. q Vb : m-um est priuatio siue corruptio boni.
Ib. fol. q VIa : m-um est corruptio speciei, modi et ordinis.
Ib. fol. k Ia : m-um nature est quedam deformitas ... existens in aliquo ente naturali.
II.
1.
złe (zgubne) postępowanie, niegodziwość, nikczemność, nieprawość,
zbrodnia; malefactum, nequitia, peccatum, scelus.
2.
niepowodzenie, nieszczęście, klęska; res adversae, calamitas, incommodum.
Additur adi.
infaustum et
lugubre (regni :
CodEp I
p. 90, a.
1438)
, fatale
(
HUSSOW.
p. 6, v. 17
).
Meton. de homine
Tom. II p. 253 (a. 1518) : is Valachus ... facilius postea a Turco, m-o nostro, periclitabitur.Occ. krzywda; iniuria, damnum.
2.
choroba, niemoc;
aegritudo, morbus, debilitas.
Additur
gen.
Francorum (
KOMOR.
p. 275
).
Glossa
Pol.
RFil XXV p. 155 (a. 1450) : m-um habentes in pedibus «chramacz na nogy».