- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
[
superl.
laureatissimus :
CodEp II
p. 91 (a.
1417)
:
laureatissimus
poetarum.
]
I.
propr. uwieńczony,
ozdobiony wawrzynem; lauriger, lauro
coronatus.
N.
(o poetach) nagrodzony wawrzynem; (de poetis)
lauro decoratus (
DŁUG. Hist. V
p. 278
;
WAPOW. Chr.
p. 22
).
;
II.
transl. zwycięski,
sławny, pełen chwały;
victoriosus, clarus, laude plenus.