- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
propr. chodzący w
jarzmie, pociągowy; (animal) ad iugum trahendum aptum.
Glossa
Pol.
GLb p. 54 : i-is, iugo abilis, jungibilis, jugo assvetus, domitus, ut equus «voznyk».
II.
transl.
1.
a.
(de rebus) małżeński, weselny; coniugalis, nuptialis.
b.
(de hominibus) żyjący w związku małżeńskim,
żonaty (zamężna);
matrimonio iunctus (-a).
Inde
subst.
iugalis,,
-is
m.
et
f.
małżonek (małżonka);
coniunx.
2.
(singulare) spokrewniony, spowinowacony; consanguineus
KADŁUB. p. 196 : qui Conradus III cum esset frater i-is Kazimiri, nullo pacto amicissimorum intimi ... dissimulare potuit iniurias.