- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
- N.
I.
iur.
1.
a.
urząd sędziowski, godność sędziowska;
iudicis munus
dignitasque.
Per abundantiam dicitur officium iudicatus (
CodSil V
p. 163, a.
1340
;
DŁUG. Op.
p. 552
et saepius).
b.
provincialis
sąd prowincjonalny;
iudicium provinciale
LhnUrk I p. 308 (a. 1337) : civitatem nostram Strelyn cum castro ibidem, iudicio curie et i-u provinciali ... territorio etc.
2.
opłata na rzecz sprawującego sąd urzędnika lub władcy; pecunia, quae magistratui vel principi iudicio praesidenti solvebatur
KodPol I p. 96 (a. 1275) : de i-u suo scultetus denarium tertium, nos vero i. dux duos habebimus assignatos.
Ib. II p. 135 (a. 1295) : si ... per defectum iusticie coram suo abbate ... ville ... habitatores ad nostram audientiam citabuntur, idem abbas pro se ... omnem i-um recipiet.
KodMp III p. 26 (a. 1338) : de judicijs, i-bus seu questibus iudiciorum pro se parte tercia recepta, nobis i. heredibus duas presentabunt scultetus eiusque successores.Cf. IUDICATUM II 2 IUDICIUM II B 3 IUS.
II.
(singulare) sąd, zdanie, opinia, uznanie; iudicium, arbitrium, opinio
DŁUG. Op. p. 40 : ipsum episcopum in ... villae ... tam suo quam omnium aliorum assidentium consensu et i-u reponere iubet possessionem rex.