- F. (-os),
- Th.
geom.
t. t. (de triangulo) równoboczny; aequilaterus (saec.
XV—XVI).
N. loco subst.
isopleurus,,
-i
m.
trójkąt równoboczny;
triangulum aequilaterum
COPERN. Rv p. 55 (= p. 39 ed.nov.) : de i-o notius est ... quod singuli eius anguli trientem obtineant duorum rectorum.