- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- Ha.
- L.
I.
nieprawidłowość; enormitas, anomalia
VITELO Opt. p. 472 : virgae dicuntur extensiones radiorum per nubes ... virgae itaque fiunt propter i-em diuersi situs et qualitatis speculorum, non propter figurę anomaliam.
FormJ p. 102 : mortis i-as est adeo importuna, ut preponenda postponit et postponenda preponit.
ALBERT. p. 22 : in secunda parte ... determinat ... regularitatem et i-em eorum ... orbium.
Gramm. p. 310 (saec. XV) : dico, quod non sunt propria in compositione, sed pocius quedam i-es dictionum aut arrogaciones.
Constr.
sq. gen.
ut supra.
II.
eccl.
t. t. nieprawidłowość, tj. przeszkoda
w prawie kościelnym
uniemożliwiająca zarówno przyjęcie
jak i wykonywanie funkcji kapłańskich;
impedimentum iuris canonici, quo quis
ad suscipiendos ordines et exercenda
officia eorum inhabilis fit
AConst p. 143 (a. 1279) : clerici, antequam ordines recipiant, poenitentiariis discretis confiteantur, ne forte per simplicitatem confessoris irretiti in i-e ordinentur
ConcPol X p. 335 (a. 1290) : episcopi ... dicere debent omnibus excommunicatis ... quod nullo modo absque mortali peccato et i-is vicio possunt ... se ingerere divinis.
Ib. p. 357 (a. 1331) : ne ... per violationem interdicti vestrum aliquis i-is laqueo se involvat.Ita saepius. Glossa Pol.
GLb p. 54 : i-as est impedimentum canonicum ... «nyegodnoscz» (cf. GLcerv p. 610).In imagine laqueus ( ), macula ( MPVat III p. 360, a. 1358 ; KodKWil p. 120, a. 1425) vel nota irregularitatis ( AKapSąd II p. 605, a. 1472 ; DŁUG. Hist. IV p. 59 et 476 ; MatRef p. 19, a. 1570). ;
Locut.
verbales
α. irregularitatem contrahere (
StSyn III
p. 62, a.
1320
;
DŁUG. Op.
p. 366
et saepius),
incurrere (
SACR. Elucid. fol. a Vb
;
NIC. BŁ.
Tract.
p. 29
)
;, irregularitatis labe se polluere (
DŁUG. Hist. V
p. 326
)
, laqueo se involvere
(
).
β. ab irregularitatibus absolvere
(
ArHist XII
p. 292, saec.
XIV)
, irregularitatem (super irregularitate) dispensare (
KodWp II
p. 477, a.
1335
;
MPVat II
p. 44, a.
1349
;
KodPol II
p. 338, a.
1383)
.