I. propr. ironicznie, drwiąco; cum ironia, cum irrisione

VHedv p. 551 : scriptores ... dicebant y-e: nichil habebimus de bonis domine nostre, nisi hoc, quod ipsa relaxat.

NIC. BŁ. Serm. II p. 323 : isti in euangelio ... dicitur i-e: amice, quasi dicat immo: inimice re, sed amice nomine.

Ita saepius.

II. transl. zbrodniczo; criminose

KsgRachKr II p. 39 (a. 1374) : Voitchin ... Nicolaum ... latenter et y-e devocans eum occidere inter brachium et corpus gladio penetravit.

Cf. IRONIA II et IRONICUS II.