- F.
- Th.
- B.
- A.
- N.
I.
nie dobrowolny, nie zamierzony, mimowolny;
qui sine voluntate fit, non
voluntarius.
Praec.
theol.
peccatum (
MARTIN. OP. Marg. fol. m 2a
et passim), item
paupertas (
NIC. BŁ. Serm. II
p. 96
)
,
immo
abominatio ciborum et potuum (
GLb
p. 40
:
fastidium ... dicitur ciborum et
potuum, i-a abominatio).
II.
niechętny, opieszały;
invitus, tardus, ignavus
KomEkon p. 145, 43 (a. 1416) : si yconomus habet iniuriosa colloquia ad seruos, facit eos i-os et rebelles.
NIC. BŁ. Serm. II p. 28 : Deus liberum arbitrium ad bonum promouens ... de i-ijs faciens voluntarios.
Ib. I p. 284 : daemones credunt inuiti et i-ij et contremiscunt.
Opp.
inclinatus (
KOMOR.
p. 69
)
.