Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INTERVENTUS

Gramatyka
  • Formyinterventus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. propr.
    • 1.
      • a. (de loco) położenie pomiędzy czymś
      • b. (de tempore) upływ, przemijanie
    • 2. (de hominibus) wystąpienie zbrojne, najazd, agresja
  • II. transl. transl. wstawiennictwo, pośrednictwo

Pełne hasło

INTERVENTUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • N.
I. propr.
1. de rebus
a. (de loco) położenie pomiędzy czymś; inter partes distantes positio media, v. gr. collium ( CALLIM. Hist. p. 196, 28).
b. (de tempore) upływ, przemijanie; lapsus, decursus, v. gr. morae et dilationis ( CorpJP III p. 343, a. 1517).
2. (de hominibus) wystąpienie zbrojne, najazd, agresja; impetus, invasio
ChrHP p. 515 : rex ... in commisso sibi grege providus et fidelis, in i-u strenuus, in universa morum honestate praeclarus.
WAPOW. Chr. p. 17 : multa hominum millia subito i-u Turcarum opressa, colligata in miserabilem abducta sunt servitutem.
II. transl. wstawiennictwo, pośrednictwo; intercessio, interpositio. Additur gen. explic. precis, rogaminis sim. ( KADŁUB. p. 44 ; KodMp I p. 81, a. 1263 ;et saepius); auxiliorum ( CIOŁ. in CodEp I 1, p. 49 ), favoris ( IO. LUD. p. 93, 124 ), amicitiae ( Tom. II p. 239, a. 1513), etiam matrimoniorum contrahendorum ( ib. VI p. 210, a. 1523).
N. formulam
interventu alicuius (rei) za pośrednic twem; aliquo (aliqua re) mediante ( KodKKr I p. 59, a. 1255 et passim); simili sensu ad interventum ( VL p. 83, a. 1422 et saepius).
Praec.
apud Deum et abs. : orędownictwo przed Bogiem; pro aliquo supplicatio.
Dicitur
(devotus et) pius ( DokKKr I p. 86, a. 1362 ; CodEp III p. 112, a. 1461).
Additur
orationum sim. ( KodMp II p. 244, a. 1319) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)