- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
concr. zerwać,
rozerwać; abrumpere,
dirumpere.
N. in
imagine
vitale filum (
GALL
p. 55, 4).
II.
abstr.
1.
przerwać, przeszkodzić;
impedire,
turbare.
Praec.
verba, sermonem sim., item quietem vitae (
CALLIM. Greg.
p. 48,
31)
.
N.
causam
przerwać tok rozprawy sądowej; litem coram
iudice institutam turbare
StPPP VIII p. 721 (a. 1399) : Martinus ... penam VI scotorum, quia in iudicio i-bat causam Nicolai.
CorpJP III p. 460 (a. 1519) : una partium aut proponente aut replicante, altera audiat non i-ndo nec praepediendo causam loquentis et proponentis.
2.
zerwać, zniweczyć;
rumpere, violare,
v.
gr. amicitiam,
foedus sim., item discrimen (
Tom. XII p.
370, a. 1530).
3.
znieść, unieważnić;
tollere, antiquare,
v. gr. matrimonium (
KodWp II
p. 473,
a. 1335).
Praec.
praescriptionem (
Lites II
p. 81,
a. 1413
et passim, cf. Th. V77 7, 2274, 23 sqq.).
4.
zaniechać, porzucić;
intermittere, relinquere
KrMU p. 131, 14 (a. 1414) : Petrus Wysz movit dominum regem ad prosequendam illam universitatem, que antea temporibus domini Cazimiri erat inchoata sed post mortem eius i-ta.
MPH V p. 1000 (saec. XV) : incepta i-rupi et calamum ... proieci.