- F. et
- Th. (s.
- v.
- intentio),
- Bl.
- S.
- L.
I.
przybranie na sile, nasilenie, natężenie; incrementum, vis maior,
v.
gr. morbi sim. (
WROCŁ. EpitConcl fol. F IIIa)
, frigoris (
DŁUG. Hist. III
p. 110
et saepius),
poenae inferni (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 329
et saepius).
Praec.
α.
mus. vocis, soni
(opp. remissio
MONET. fol. A 3a
et saepius).
N.
constr. sq.
in
c.
acc.
SZYDL. p. 28 : semitonium ... est unius vocis in aliam sibi proximam et immediatam modica et debilis i-o vel remissio.Cf. item ib. p. 29 .
β.
phil. formarum
(opp. remissio:
BYSTRZ. Top. fol. x
Ia).
Definitur et explicatur
GŁOG. Don. fol. E 3b : i-o et remissio proprie conveniunt qualitatibus ... unde i-o est coexistentis qualitatis in subiecto fortificatio, vt cum aliquid est modicum album et postea fit magis album et dicitur i-o quasi intus tensio.
Syn.
susceptio magis:
BYSTRZ. Top. fol. v V11b : non potest fieri susceptio magis seu i-o per additionem gradus (cf. id. Log. fol. p Ia).
II.
mus.
t. t. ton; tonus
(saec. XVI, cf. tamen sensu
diverso supra 24
III.
fungitur vice vocis intentionis
1.
animi
napięcie uwagi,
skupienie; attentio
MARTIN. OP. Chr. p. 155 : animi ... breuis laxatio, qua rigorem i-is suae ... interdum remissione quadam releuet et relaxet.
2.
intencja, zamysł;
propositum
JAC. PAR. Serm. fol. 143a : qui eleemosynam dat ... impio in necessitate ... utique bono dat et bona i-e.
Gramm. p. 172 (saec. XV) : hoc videtur esse contra i-em Alexandri.