- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
I.
być pysznym, pysznić się, wzbijać w dumę, być zuchwałym,
zuchwale postępować; insolentem, superbum fieri
(vel esse)y se extollere, insolenter se
efferre.
Saepe adduntur
adv.
(v.
gr.
magis ac magis).
Indicatur causa
sq.
abl.
vel
ex :
DŁUG. Hist. I p. 61 (= I p. 120 ed. nov.) : veteris ... rigoris Poloni obliti ex concessa libertate i-bant.
N.
part. praes. loco adi.
insolescens,,
-ntis
zuchwały, bezczelny;
i. q. insolens, arrogans
AKap p. 301 (a. 1544) : nobilibus i-bus cum armis in domos ... canonicorum intrantibus.
Ib. p. 161 (a. 1558) : ut famulos i-es ... cohiberet ab insolentia.
II.
1.
być niezwykłym, stawać się wielkim; increscere,
augmentari (saec. XVI).
2.
stawać się częstym, rozpowszechniać się, szerzyć;
increbrescere, frequentem fieri
CALLIM. Hist. p. 156,9 : quid licentia ubique i-ret.