- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
[
comp.
inopinatior :
DŁUG. Hist. III
p. 241
:
quo inopinatiores Poloniae
regno accederent.
superl.
inopinatissimus saec.
XVI .]
nieoczekiwany, niespodziewany, nagły; necopinatus, improvisus, insperatus,
repentinus.
Praec.
loco
adv.
ex (de) inopinato
niespodziewanie, nagle;
praeter exspectationem, improvise, repente.