- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
skinąć na kogoś, gestem wskazać; nutu signum dare (saec.
XVI).
Constr.
a.
sq.
ad:
CRIC.
in
Tom. V p. 355 (a. 1521) : ad me i-it.b. sq. ut :
Tom. VI p. 328 (a. 1523) : i-ui, ut liceret ... principes accedere.Cf. Th. VII 1,1729,6 sqq.
II.
transl.
1.
wskazywać na coś, pouczać o czymś, dawać do
poznania; significare, insinuare, docere.
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 70 (a. 1415) : Johanni i-it «radzil».
Ib. XXIII p. 307 (a. 1444) : i-it «znamionuye».
Constr.
a.
sq.
acc.
b.
sq.
acc.
c.
inf.
NIC. POL. p. 64, v. 298 : i-it ... sibi caelica iura subesse.
DŁUG. Hist. III p. 549 : i-ndo ... Bonifacium simoniacum fore.Ita saepius saec. XV ex. c. sq. enunt. obi.
α.
c. ut:
Dogiel I p. 41 (a. 1403) : i-ns, ut in pacis amplitudine iugiter ambulemus,
β.
c. quod:
NIC. POL. p. 52, v. 105 : i-itur, quod virtus sit magis in contemptibilibus quam preciosis ... rebus.
KodWp III p. 250 (a. 1364) : evidens nobis i-itur argumentum, quod decreta preteritorum memoriam ... hominum effugiunt.Ita saepius usque ad saec. XVI in.
2.
pass.
sq.
ex
(tyle co) wynikać;
i. q. sequi, concludi
MARTIN. OP. Marg. fol. a 8a : enormitas criminis huius apostasie i-itur ex pena Ananie.
ZABOR. Tract. p. 38 : ex hoc i-itur, quia debet quis ab alio rex constitui.
Constr.
sq.
ex, quia ut supra.
3.
singularia
a.
przyznać?
tribuere?
KsgPrzem I p. 180 (a. 1429) : Hancel dedit donum recognoscentie ob eo dicens: domine iudex i-te (ed. innite) michi ius ex parte ... uxoris mee, que ad ipsam concernunt, et ista hereditas iacet in iure civili et posuit eandem hereditatem in arestam et stetit idem Hancel ad instanciam uxoris sue tria iudicia ex parte hereditatis et de paterna successione.
b.
nakazać; mandare,
iubere
AKapSąd I p. 294 (a. 1512) : canonici in villam ... descendentes ... kmethonibus ... ut arent, arpicent et conseminent, i-ent et indicent.