I. propr. leżeć przy czymś, sąsiadować, przylegać, graniczyć; iacere iuxta vel prope, adhaerere, finitimum esse

PP V p. 19 (a. 1425) : decem ... mansi ... residui i-ntes in riwlo Dzirska ... in area Dzirska ad Iohannem ... pertinebunt.

II. transl. iur. odbywać tzw. załogę, tj. pozostawać w określonym miejscu aż do spełnienia zobowiązania finansowego; certo loco degere quousque creatori plane satisfactum sit

PommUrk V p. 244 (a. 1315) : nos Wizlaus ... princeps Ruyanorum recognoscimus .. quod viris strenuis ... XII marcas ... nomine sallarii promisimus erogare ... quod si non fecerimus eis, extunc ... tenemur pro eorum pretacto sallario i-re, non exituri, quin eorum sallarium eis sit persolutum aut de eorum fuerit voluntate.

Ib. infra si autem nostri termini devastarentur ... incendiis et rapinis, cum nostris compromissoribus licite exire possumus salva fide, ad i-ndum nihilominus redeundo.

Cf. IACEO I A 2 et Dąbkowski, Załoga w prawie polskim średniowiecznym, Lwów 1905.