Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INGENIOSUS

Gramatyka
  • Formyingeniosus, ingenuosus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I.
    • 1. utalentowany, pomysłowy, zdolny, inteligentny
    • 2.
      • a. szlachty
      • b. ludzi wykształconych, zwł. duchownych
      • c. mieszczan
  • II. abstr.de abstr. dowcipny, pomysłowy, sprytny

Pełne hasło

INGENIOSUS s. INGENUOSUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • N.
  • K.
I. de hominibus
1. utalentowany, pomysłowy, zdolny, inteligentny; plenus ingenii, prudens, sollers.
Constr. sq.
ad (saec. XV ex. - XVI).
2.
loco appellationis honorificae
a. szlachty; nobilium
AKapSąd II p. 875 (a. 1449) : primus testis i-us Johannes de Boncza ... heres.
Huc fortasse pertinet
ARect I p. 566 (a. 1516) : i-us Petrus Iglowyeczkj.
b. ludzi wykształconych, zwł. duchownych; hominum educatorum, praec. clericorum
ArHist V p. 154 (a. 1470) : i-uoso domino Johanne notario.
AKapSąd III p. 357 (a. 1470) : i-us Benedictus, rector scole.
Ib. II p. 416 (a. 1491) : i-o Nicolao de Zacrzyn, ministro ecclesie.
StPPP VII p. 542 (a. 1494) : i-uosus dominus Bernardus, plebanus.
c. mieszczan; civium urbanorum
ZabDziej II p. 23 (a. 1482) : procurator i-i Johannis de Colomia (cf. paulo supra honestus Johannes de Colomia).
II. de abstr. dowcipny, pomysłowy, sprytny; arte factus, callidus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)