I. propr. nie dający się potłuc, nietłukliwy; qui frangi non potest

GŁOG. Anim. fol. U IVa: credebat vasa i-ia (cf. ib. supra fracta sunt vasa).

II. nienaruszalny, niezmienny, trwały; inviolabilis, firmus, stabilis

PommUrk IV p. 305 (a. 1308) : hec nostra ordinatio stabilis et i-is perseveret.

ArSang III p. 185 (a. 1519) : inviolabilem ac i-em (ed. infragibilem) perpetuamque compositionem.

Cf. 2. INFRACTUS II INFRACTARIUS.