Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INDURATUS

Gramatyka
  • Formyinduratus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. propr. propr. zmrożony, ścięty (mrozem)
  • II. transl.
    • 1. zatwardziały, nieugięty, uparty
    • 2. zakorzeniony

Pełne hasło

INDURATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • L.
I. propr. zmrożony, ścięty (mrozem); congelatus, gelu strictus (de fluviis).
Additur abl. , v. gr.
hieme et glacie, frigore ( DŁUG. Hist. II p. 373 = IV p. 124 ed.nov. : fluvios gelida hieme et glaciebus i-os ... transissent; ib. IV p. 516 ).
II. transl.
1. zatwardziały, nieugięty, uparty; pertinax, obstinatus, inflexibilis.
Dicitur de hominibus eorumque corde vel animo
(vulgo); item de cervice alicuius, calle (i. callo, syn. pertinax: CodEp III p. 43, a. 1450) .
N. constr. sq. abl.
AKapSąd III p. 358 (a. 1471) : ipse ... pertinacia sua i-us.
2. zakorzeniony; inveteratus (peccatum).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)