Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INDICTIONALIS

Gramatyka
  • Formyindictionalis, indiccionalis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • należący do indykcji, dotyczący indykcji, indykcyjny

Pełne hasło

INDICTIONALIS s. INDICCIONALIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Dc.
  • L.
należący do indykcji, dotyczący indykcji, indykcyjny; qui ad indictionem (cf. s. v. IV) pertinet, indictionis est
PommUB p. 58 (a. 1239) : acta est hec tradicio anno Dominice Incarnacionis MCCXXXVIII; ciclo decemnovenali IIII ... i-i XI.
*StSyn II p. 20 (a. 1271) : nota, que presens indictio currit: M duo C quinos et septuaginta relinquas annos, quos dat ave, cum sint indictionali, iunge novem reliquis tres, fit presens duodena; hii tres concordant annos i-es annis cum Domini.
Cf. INDICTIONATUS.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)