Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INCUMBO

Gramatyka
  • Formyincumbo
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -cubui
Znaczenia
  • I. propr.
    • 1. rzucać się, upadać na coś
    • 2. kłaść się, leżeć na czymś
    • 3.
      • a. opierać się, wspierać na czymś
      • b. pochylać się, schylać
      • c. + quieti kłaść się na spoczynek
    • 4. zwisać, znajdować się nad czymś
    • 5. zapadać (o nocy, ciemnościach)
  • II. transl.
    • A.
      • 1.
        • a. gwałtownie wpadać, napierać, uderzać
        • b. (sensu debilitato) zwracać się, kierować ku czemuś
      • 2.
        • a. skłaniać się, przychylać ku czemuś, sprzyjać
        • b. przykładać się do czegoś, oddawać się czemuś, pogrążać się w czymś, zajmować się
          • α. + in curam
          • β. dbać o coś
        • c. zabiegać o coś, starać się, nalegać, dążyć do czegoś
        • d. przyłączać się do kogoś, poddawać się pod czyjąś władzę
      • 3. zasadzać się, czatować
      • 4. + poenam podpadać karze
    • B.
      • 1. zwracać się, kierować dokądś
      • 2.
        • a. zagrażać, czyhać
        • b. przydarzać się, zdarzać, przypadać
        • b. zaczynać się
      • 3. przypadać (w obowiązku), należeć do kogoś
        • α. dotyczyć, interesować kogoś
        • β. (przy)należeć do czegoś

Pełne hasło

INCUMBO, -ere, -cubui
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
  • N.
[3. sg. fut. I incumbebit:
SprawWęg p. 54 (a. 1471) : si necessitas incumbebit.
3. pl. ind. perf. incumberunt infra 387,7.]
I. propr.
1. rzucać się, upadać na coś; se iacere, sternere (item in imagine).
2. kłaść się, leżeć na czymś; incubare.
N.
acquisitis i. q. cubando tueri
DŁUG. Hist. II p. 95 (= III p. 110 ed.nov.) : aut inhiat acquirendis aut i-it acquisitis.
3.
a. opierać się, wspierać na czymś; niti.
N. imaginem
SCARB. p. 134 : iusticia ... cui i-it, ipsum relevat.
DŁUG. Hist. IV p. 276 : non habet rex noster, propter quod tuis sponsionibus de caetero i-at.
Praeterquam de hominibus dicitur etiam de rebus
ŁASKI ComPriv fol. 243a : paries, cui vtrumque edificium i-it, integer manebit.
b. pochylać się, schylać; se inclinare, vergere.
c. quieti kłaść się na spoczynek; dormitum ire.
4. zwisać, znajdować się nad czymś; dependere, deorsum pendere (esse), praec. de collibus, turribus sim.
5. zapadać (o nocy, ciemnościach); approximare (de nocte, tenebris).
Constr. ad
1—5: a. sq. dat. b. sq. in c. acc.
II. transl.
A. de animantibus
1.
a. gwałtownie wpadać, napierać, uderzać; impetuose se inferre, irruere, aggredi.
b. (sensu debilitato) zwracać się, kierować ku czemuś; se dirigere, verti.
2.
a. skłaniać się, przychylać ku czemuś, sprzyjać; se inclinare, indulgere, favere.
b. przykładać się do czegoś, oddawać się czemuś, pogrążać się w czymś, zajmować się; alicui rei studere, operam dare, studiose ad aliquid accedere.
N.
α. in curam :
Inst. p. 107 : totis viribus i-e in hanc curam, ut etc.
Tom. III p. 370 (a. 1515) : nos ... tota mente in eam curam i-emus, ut etc.
Ita saepius.
β. dbać o coś; consulere, prospicere alicui rei
Tom. V p. 294 (a. 1520) : maiestatem vestram rogamus, ut valetudini, quantum potest, i-at.
MIECH. Chr. p. 254 : propriis ... commodis i-ndo.
N. constr. sq. acc. infra 388, 3.
c. zabiegać o coś, starać się, nalegać, dążyć do czegoś; petere, instare, urgere.
d. przyłączać się do kogoś, poddawać się pod czyjąś władzę; ad alicuius partes accedere, in potestatem alicuius venire
* KodPol IV p. 47 (a. 1448) : libenter nos interponemus ex parte ... regis Ladislai cuius ipsi duces sunt et principes ac ad coronam ... regni Bohemie pertinent nobisque et imperio ... i-unt.
3. zasadzać się, czatować; insidiari, insidias ponere
DŁUG. Hist. III p. 505 : multos ... milites, telis stratos Lithuanorum, exercitui Cruciferico in quolibet loco iniquo i-ntium, amisit.
4. (fungitur vice vocis succumbendi) poenam podpadać karze; subire
AGZ XI p. 86 (a. 1434) : Crzistek ... et familiaris domini Boczka incumberunt XIII marcas penam ... pro eo, quod iudicium ... violenter disperserunt.
Ib. XIII p. 35 (a. 1437) : Petrus ... sex scotos iudicio i-it.
B. de rebus
1. zwracać się, kierować dokądś; se convertere, dirigere.
N.
spes in aliquem
*Tom. III p. 348 (a. 1515) : quin maiestas tua ea esset, in quam spes nostre omnes hujus clarissimi operis perficiendi i-rent.
2.
a. zagrażać, czyhać; imminere, ingruere.
N. pass. pro act.
CIOŁ. Lib. II p. 63 : maiestati vestre cum Cruciferis gwerra i-etur.
b. przydarzać się, zdarzać, przypadać; accidere, contingere, evenire, occurrere.
Dicitur inter alias res de
cura (glossa Pol.
RFil XII p. 10, a. 1466 : i-nctum curarum «nastavayączego ssą pyecolovanya»
), dolore, timore sim. ( Ztschr. XXVI 1 p. 339, a. 1354 ; FormJ p. 65 et saepius), necessitate ( PreussUB I 1 , p. 132, a. 1246 ; KodWp II p. 376, a. 1323 et saepissime), item de tempore (v. gr. prandendi: Inst. p. 108 ) , vacatione (v. gr. altaris, ecclesiae sim. DokKKr I p. 126, a. 1383 ; DokMp II p. 58, a. 1426), denique de poena i. multa ( *PommUrk V p. 488, a. 1320).
b. zaczynać się; inire
CodEp I 2, p. 52 (a. 1448) : qui rex ab i-nte aetate nihil aliud cogitavit ... quam quomodo Christianus populus ab immanitate ... barbarorum ... liberaretur.
3. przypadać (w obowiązku), należeć do kogoś; alicuius esse. Praec. de negotiis, officiis sim.; item officio (dat. ) alicuius *Theiner II p. 67, a. 1449). Additur ex officio alicui ( KrMU p. 63, a. 1428 ; AKapSąd I p. 369, a. 1440).
Item iur.
ArPrawn X p. 336 (a. 1411) : ad simplicem ... querelam Nicolaus negavit, ergo non i-bat sibi probacio cum 7 testibus.
ArHist V p. 154 (a. 1470) : seruatisque seruandis, que testibus i-unt (ed. incubunt) ... concordantes deposuerunt etc.
ZabDziej II p. 138 (a. 1483) : ea, que appellantibus i-unt, minime sunt facta.
Ita saepius. Occ.
α. dotyczyć, interesować kogoś; interesse alicuius
ArPrawn I p. 29 (saec. XV in.) : facta et negotia ecclesiarum ... nunc occurrentia et ... vos ... tangencia ac i-ncia, tractanda ... nobis vobiscum occurrunt.
Item impers.
Dogiel I p. 542 (a. 1417) : notum facimus omnibus, quibus i-it, nos vidisse etc.
β. (przy)należeć do czegoś; pertinere
COPERN. Rv p. 40 (= p. 22 ed.nov.) : motus centri terrae annuus ... procurrens inter Venerem et Martem (vt diximus) cum sibi i-ntibus.
Constr. ad
A—B: a. sq. gen.
KodUJ II p. 142 (a. 1454) : onera ... eiusdem altaris i-ntia.
b. sq. dat. c. sq. acc.
ARect II p. 63 (a. 1540) : studium suum in facultate canonica ... vigilanter i-isse.
d. sq. ad.
N. c. gerundivo
DŁUG. Hist. V p. 455 : ad componendum Pruthenicum bellum totis viribus i-erat.
e. sq. circa :
Tom. III p. 385 (a. 1516) : ut ... circa partum ... omni cogitatione citraque i-as.
f. sq. contra :
DŁUG. Hist. V p. 590 : ne concordia ... secuta totis viribus contra eum Hungariae rex i-ret.
g. sq. in c. acc. vel abl. h. sq. pro :
DŁUG. Hist. I p. 404 (= II p. 169 ed.nov.) : utraque parte enixius pro victoria i-nte.
i. sq. super c. abl. k. sq. inf.
SSrSil IX p. 246 (a. 1467) : quod tamquam primum membrum capituli voluntatem aliquando tibi aperire ei i-uit?
ŁASKI ComPriv fol. 239b : viro i-it partiri cum pueris suis.
Item sq. acc. c. inf.
ArPrawn V p. 470 (saec. XV ex.ex) : si vero i-at necessitas congregari dominos.
1. sq. enunt. obi. c. ut (ne):
Ztschr. XXVII p. 339 (a. 1354) : timor nobis i-it, ne etc.
DŁUG. Op. p. 19 : ad hoc unum i-ns, ad hoc lucubrans, ut prodesset quam plurimis.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)