- F.
- Th.
- Bl.
- B.
- L.
- N.
gram.
niewłaściwość gramatyczna, zwł. w zakresie składni zgody;
oratio vitiosa
praec. in eis, quae ad
congruentiam spectant
Lites III p. 104 (a. 1414) : hic ... modo loquitur in plurali, modo in singulari sub multis i-bus verborum ... et sentenciarum.
StPPP X p. 6 (saec. XV in.in) : nota vicia vitanda in dictamine: primum est i-as ut: sponsa meus, vir mea.
DokMp II p. 75 (a. 1427) : privilegia ... reprobavit ac ... dixit ipsa esse falsa et intollerabili vicio fuisse viciata ex diversis posicionibus et i-e latinitatis in eisdem consignatis.
NIC. BŁ. Tract. fol. k VIa : signum autem non intelligentie est i-as ... quia ignorantia grammatice, que maxime in i-e consistit, repellit quem a canonicatu etc.