- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- N.
nieodpowiedni, niestosowny, niewłaściwy; ineptus, incongruus, inconveniens
KodMp I p. 145 (a. 1295) : si qua terra ... apparuerit i-ns arature (cf. StPPP II p. 941, a. 1501).
CodEp II p. 90 (a. 1417) : quod ... michi ... facta sit iniuria retribucioque serviciorum fidelium satis i-ns.
KodLit p. 280 (a. 1421) : scribitis, quod uestri consiliarij ibi uenire non possent eo, quod locus illis sit i-ns.Occ. de hominibus
IO. LUD. p. 124, 588 : qui vero fundit bona sua ... talis est ... i-ns regimini.
Praec.
iur. niewłaściwy
pod względem prawnym; qui praeter leges fit,
minime legittimus
StPPP III p. 70 : si quis contra priuilegium fori sui ... citatur ad iudicium sibi i-ns, post exhibitionem privilegii sui in eodem iudicio ad forum suum simpliciter remittatur.
AGZ VII p. 152 (a. 1485) : ab eius ... processu ... ac sententia ... tanquam iniquis et iniustis ac i-bus eorumdemque ... vexacionibus ... communitas provocat.
ZabDziej III p. 486 (a. 1497) : licet processus fuisset datus de sero hora i-i.
N. glossam
Pol.
AGZ XIX p. 247 (a. 1486) : super i-i termino alias «na przepelzlem rokv» (hic sententia abrumpitur ).
Item de personis
DŁUG. Hist. IV p. 294 : Cruciferi nuntium ... velut i-em ... accusare coeperunt.
AAlex p. 191 (a. 1502) : coacti sequuntur illos etiam ad i-es iudices venientes.
Tom. IX p. 56 (a. 1527) : sciat ... nos hoc numquam postulasse ab ea, ut coram i-bus judicibus parere deberet.
ArPrawn VI p. 127 (a. 1554) : litis contestatio censetur esse ... ab iudice i-i, non iurato.