Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INCITATIO

Gramatyka
  • Formyincitatio, incitacio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. zachęta, bodziec
    • 2. poruszenie, podniecenie
  • II. skłonność do czegoś, popęd, szybkość (w działaniu)

Pełne hasło

INCITATIO s. INCITACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • S.
I.
1. zachęta, bodziec; incitamentum, hortatio, stimulus.
N.
canis szczucie psem; actus canem in aliquem excitandi
ArPrawn V p. 148 (saec. XIV med.) : de probacione super vulnera momorsa ex i-e canis. Ib. infra si aliquis aliquem inculpaverit, quod ipsum canis tuus ex i-e tui momordit, actor id tenetur comprobare.
Ib. IV p. 35 (saec. XIV med.) : canis Falconis ex i-e seu impulsione ipsius Falconis ipsum Aegidium lesit et momordit ... Falco vero eandem i-em seu canis impulsionem diffitebatur.
Ita saepius.
2. poruszenie, podniecenie; actus incitandi, commovendi
CALLIM. Rhet. p. 37 : est preterea inserenda narrationi i-o et provocatio quedam affectuum ita tamen, ut moveat, non exagitet.
II. skłonność do czegoś, popęd, szybkość (w działaniu); inclinatio, celeritas.
Constr. ad
I—II: a. sq. gen. b. sq. ad.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)