- F.
- Th.
- S.
- L.
I.
propr.
(de hominibus)
1.
nie wysłuchany, taki, któremu nie dano możliwości
wypowiedzenia się i obrony; cui audientia
data non est, indefensus (saec. XV—XVI).
2.
nie wyspowiadany; qui
peccata sua sacerdoti confessus non
est
ArHist V p. 248 (a. 1332) : si aliqua monialis alteri confiteretur, quam cui ipse confitentur, possit esse libencius i-ta (ied. inacuta).
II.
transl. de abstr.
1.
nowy, nieznany,
niepowszedni, nie będący w użyciu;
novus, incognitus,
ignotus, inusitatus.
2.
nadzwyczajny,,
niewiarygodny; singularis,
incredibilis.
Constr.
ad
1—2: sq.
dat.