[IMPRAEMITTO]
s.
IMPREMITTO,
-ere
(in
et praemittere)
z góry powiadomić;
praemonere
KsgGrWp II p. 222 (a. 1394) : sculteti solvere debent dictis kmethonibus ... 40 marcas ... sed vos eosdem i-etis scultetos, ut solvant (cf. ib. p. 224: vos eosdem premittatis scultetos, ut solvant).