- F.
- Th. (bis
- ap.
- Varronem),
- Dc.
- B.
- L.
- K.
I.
gram. ten, kto
coś nazywa, nadaje miano;
qui nomen imponit
GŁOG. Alex. I 2, fol. Qq IIIa : significatio aptitudinalis ... data est in terminis a primo i-e, a quo possunt restringi vbicunque etiam ponuntur, et illa significatio fit actualis.
Id. Don. fol. B IIIb: grammatica ... positiua est eorum, que a voluntate primi i-is dependent; impositio enim vocabulorum est ad placitum et voluntatem primi imponentis.
BYSTRZ. ParvLog fol. D IVa : primus i-or non agnouit omnia singularia, pro quibus terminus potest supponere copulatiue vel disiunctiue, ergo non imposuit terminum ad significandum ea.
II.
1.
mincerz prażący monety srebrne w roztworze soli i kamienia winnego celem
nadania im połysku (dla
odróżnienia od monet fałszywych); monetarius, qui nummos
argenteos in sale dissoluto vinique
faeci induratae commixto coquit ac
nitidos reddit (ut a falsis discernantur)
CracArt I p. 306 (a. 1489) : sculptores fabri ... i-es alias «ynsetczer», ffusores alias «gisser», quibus integre fides adhibenda sit, ut fideliter agant ... si voluerint ... monetam falsificare possent.Cf. DEALBATIO et DEALBO
2.
gwarek, drobny
przedsiębiorca górniczy, mający udział w nakładzie i eksploatacji kopalni; unus e sociis, quibus ius fodiendi in eadem fodina concessum erat
IusMet p. 205 (a. 1505) : et i-es seu cultores extranei in distantia unius milliaris a civitate Ilkusch victualia ... et alia necessaria ad zuppam nostram ... ducentes (ed. -ntia) non debent protrahere in theloneis pontalibus.