- F.
- Th.
- S.
- B.
- L.
- H.
I.
w sposób zawikłany, niejasno, zawile; minus clare, obscure,
perplexe.
II.
1.
eccl.
credere
ogólnie, w przybliżeniu; summatim, non
expresse
ArHist V p. 371 (a. 1415) : Christianus quilibet ... articulos ... fidei catholice scire debeat i-e, clerici tamen ... tenentur explicite illos scire.
WROCŁ. EpitConcl fol. x IVb: i-e credere est redemptorem credere futurum taliter et eo modo, qualiter ... illi credebant, quibus a Deo est reuelatum et hoc erat necessarium omnibus.
Ib. fol. y Ia : quod uno tempore credebatur i-e, successu temporis explicatum est et distinctum in multa credibilia.Cf. IMPLICITUS II 1.
2.
log.
t. t. nie wprost, w uwikłaniu; non expresse
GŁOG. Porph. fol. a VIIIb : licet in diffinitionibus quinque vniuersalium nihil ponitur pro genere expresse, tamen i-e ponitur vniuersale.
Ib. fol. dd VIIIb : quod dicit diffinitio explicite, hoc diffinitum dicit, i-e, vt quod animal rationale dicit explicite, hoc homo dicit i-e.
WROCŁ. Dial. fol. C IIIb : ista propositio: homo currit, qui mouetur, est copulatiua propositio ipotetica i-e et virtualiter, quoniam valet istam: homo currit et iste mouetur.Ita passim in textibus phil.
Iuxta posita
virtualiter (cf.
supra 31
et saepius), mediate (
BYSTRZ. AnalPr fol. b
Ib).
Opp.
explicite
(cf.
supra 27
et vulgo),
expresse
(cf.
supra 25
et saepius). Glossae
Pol.
ad
1—2 :
GLb p. 38 : i-e «zakrycye a nyeoddzelnye».