Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMMUTATIO

Gramatyka
  • Formyimmutatio, inmutatio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. zmiana, zamiana, wymiana
  • II. phil. phil. niemożność zmiany, niezmienność

Pełne hasło

IMMUTATIO s. INMUTATIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
I. zmiana, zamiana, wymiana; actus mutandi, commutatio.
Locut.
immutationem accipere zmieniać się; i. q. mutari
DŁUG. Hist. I p. 316(= II p. 78 ed. nov.) : regali ordine post obitum Kazimiri regis et substitutionem filii sui Boleslai mutato, sacerdotium etiam i-em accepit.
N. phil.
sensus :
GŁOG. Anim. fol. 85a : sensibile per se est, quod ... per se concurrit ad i-em sensus a sensibili.
Constr.
a. abs. b. sq. gen.c. sq. in c. abl.
II. phil. niemożność zmiany, niezmienność; impossibilitas mutandi, immutabilitas
ExPhys fol. r IVb : mutatio ... non est motus, sed mutationi opponitur i-o, quemadmodum quies motui.
WROCŁ. Epit. fol. g Va : i-o ... non debet dici quies, sed est quoddam simile quieti, quod proprie dicitu debet i-o, que sic diffinitur: i-o est priuatio mutationis ... quod est natum mutari.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)