[IMMANSUEFACTIBILIS]
s.
INMANSUEFACTIBILIS,
-e
(in et mansuefacio)
nie dający się oswoić, nieujarzmiony; qui mansuefieri nequit,
indomitus
COPERN. OpM p. 94 : Bucephalus ... erat i-e animal ... et furore equitari non se permittebat (Gr. άπιθασευτον το ζώον).