Ogólne
Pełne hasło
Więcej

ILLIGO

Gramatyka
  • Formyilligo, illego, inligo
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum
Znaczenia
  • I.
    • 1. propr. propr. przywiązać, związać
    • 2. transl. transl. (sq. abl.) wwiklać w coś
  • II. iur.
    • A.
      • 1. + aliquem wwiązać kogoś, tj. urzędowo wprowadzić w posiadanie nieruchomości (zwłaszcza na zabezpieczenie wierzytelności)
      • 2. + se illigare wwiązać się, tj. urzędowo wejść w posiadanie nieruchomości (zwłaszcza dla zabezpieczenia wierzytelności)
    • B. zobowiązać

Pełne hasło

ILLIGO s. ILLEGO s. INLIGO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • A.
I.
1. propr. przywiązać, związać; alligare, ligare, vincire.
Constr. abs. vel sq. dat (saec. XV)
. Occ. oprawiać (kamień w złoto); includere (lapidem auro saec. XVI).
2. transl. (sq. abl. ) wwiklać w coś; implicare, irretire (saec. XV).
II. iur. t. t.
A. Pol. wwiązać ad verbum redditur
1. act. aliquem wwiązać kogoś, tj. urzędowo wprowadzić w posiadanie nieruchomości (zwłaszcza na zabezpieczenie wierzytelności); aliquem publica auctoritate in bonorum possessione collocare (praec. ut nomina sibi exigat)
ZapSądWp p. 20 (a. 1400) : nos ... iudicio presidentes ... demandauimus ministeriali ... Dorotheam ... i-re in Pnewa.
Ib. p. 21 (a. 1400) : Pnewski non dedit ministeriali ipsam dominam i-re dicens, quod nolo i-re super dotalicium mee matris.
Ita saepius.
2. refl. se illigare wwiązać się, tj. urzędowo wejść w posiadanie nieruchomości (zwłaszcza dla zabezpieczenia wierzytelności); in bonorum possessione collocari (praec. nominum exigendorum causa)
KsgGrWp I p. 344 (a. 1399) : i-vi me secundum jus et de judicio michi dederunt illigacionem, prout jus deposcebat.
TPaw IV p. 260 (a. 1400) : Odma ... se in prefatum pratum iudicialiter i-vit, tandem ... Iaroslaus Odmam ... de prato prefato ... exemit.
Ita passim.
N. eodem sensu
sibi :
KsgGrWp I p. 346 (a. 1399) : dominam Radzimska domini judicio presidentes mandaverunt sibi i-re in opidum Goszlina.
Glossa Pol. ad 1—2 :
PrPol p. 261 (a. 1400) : pro vulneribus preco i-vit vulgariter «wozal» in partem J. in decem marcis tenere, possidere a Nativitate ad Nativitatem.
Cf. etiam infra 66,8.
Syn. ad
1—2: confirmare ( KsgCzer p. 336, a. 1408 : Sulislawa ... debet ... subiudicem confirmare seu i-re sub obligacione in totam suam partem), intromittere (
KsgMaz I p. 84, a. 1408 : ego i-vi ac intromisi Katherinam ... in partem hereditatis ... de mandato ... iudicis),
intronizare (
ZapSądWp p. 73, a. 1401 : ministerialis ... Martinum ... intronisare et i-re ... debuit in mediam hereditatem; ita saepius)
Constr. ad
1—2: a. abs. b. sq. dupl. acc.
TPaw IV p. 79 (a. 1400) : Krzesko debitor ... Michaelem creditorem ipse debet i-re quodcunque habet in Stanislavicze suam hereditatem.
c. sq. abl.
KsgPrzem I p. 162 (a. 1428) : Martinus ... in domum suam, videlicet «oprawcze» ... se debet omni iure i-re.
d. sq. de e. sq. ex:
ZapSądWp p. 73 (a. 1401) : Maczko ministerialis ... volens Martinum ... ex parte Bronislai Geligowsky i-re.
f. sq. in c. acc. et passim. g. sq. in c. abl.
TPaw IV p. 79 (a. 1400) : ipsum i-re in una marca debet in quatuor dominicis.
Ita saepius. h. sq. pro cf. i. sq. super c. acc. cf. Cf. IMMITTO INTRODUCO INTROMITTO INTRONIZO sim.
B. zobowiązać; obligare (saec. XV ex. ).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)