- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
CulmUB p. 642 (a. 1509) : ad hec idoneiores atque pociores.
ConcPol X p. 408 (a. 1446) : cum... duobus idoneioribus.]
I.
taki, który się do
czegoś nadaje, odpowiedni, stosowny, właściwy; aptus, habilis.
Additur
bene :
StPPP VII p. 507 (a. 1475) : eosdem ... tamquam legales et bene y-os ad exercendum ... officium.Ib.
p. 109 (a. 1497) : statuit ... pro se famulum bene i-um et valentem, bellicam expeditionem intercessurum.N. (de pecunia) wystarczający, dostateczny; sufficiens ad solvendum vel satisfaciendum.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
explic.
KADŁUB. p. 96 : circa que socii y-i videantur argumentorum.c. sq. dat. d. sq. inf.
BYSTRZ. Top. fol. r IVb : sit i-us ... arguere.
e.
sq.
ad. f. sq.
pro:
AKapSąd II p. 882 (a. 1487) : vir maturus ac y-us pro ferendo testimonio.
II.
taki, na którym można polegać, godny, rzetelny, poważny, wzbudzający zaufanie; dignus,
probus, gravis, iustus, fide
dignus.
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 66 (a. 1415) : servos i-os «stateczne» (cf. ib.p. 92, a. 1418).
ArLit III p. 106 (saec. XV) : i-os nos fecit ministros «madre».Occ. pro subst. idoneus,, -i m. rzeczoznawca, biegły; homo alicuius rei peritus, gnarus
KodWp II p. 453 (a. 1333) : et de quibuscunque ... iidem ... convicti fuerint, tenebuntur ... secundum y-orum dictamen et interpositionem ... satisfacere.