- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- L.
I.
podstawa;
fundamentum
VITELO Persp. p. 142 : lux ... prima comprehenditur a uisu ex illuminatione corporis sentientis ... et color ex alteratione formae eiusdem corporis sentientis et eius coloratione cum admixtione lucis, quae est h-is coloris.
Ib. p. 152 : omnes colores mixti habent essentialem conuenientiam in actu et h-i lucis.
GŁOG. Anim. fol. P VIIa : lumen enim largitur coloribus ultimam formam et actum, per quam moveant visum ... vnde et lumen formalis y-is coloris dicitur.
II.
phil.
t. t.
1.
jednostkowa substancja, konkretne jestestwo, osobnik;
id quod singulare est, res
(persona) certa atque definita
GROTK. in MatFil IV p. 33 (saec. XIV) : in entibus per se idem est quidditas et habens quidditatem, sed anima est ens per se, cum sit substantia etc. nec ex quo est et quod est, quia quo est, est quidditas, sed quidditas reducitur ad h-im, quod aequipollet materiae, ergo requiritur, quod faciat compositionem ex materia et forma.
WROCŁ. EpitConcl fol. e IIIb : non potest dici pluraliter tres dii, sed hoc nomen: persona ... dictum de Deo significat diuinam substantiam sub relatiua proprietate siue h-im cum proprietate.Glossa Pol.
GLb p. 50 : h-is, persona «postacz, rzecz nyemyenyona gymyenyem».
2.
na
tura; natura
GOST. Th. fol. d 3a : quod esse, inquantum a prima causa est, nihil impuritatis habere potest, sed secundum quod distat et secundum quod est, datur ei y-is, que etiam a prima causa est.
3.
singulare (pl.) okoliczności?
circumstantiae?
JAC. PAR. Tract. fol. C IVb: Aristoteles docet I Ethicorum, quia non queruntur hic demonstrationes, sed ex i-bus et signis oportet ueritatem cognoscere, quantum potest.