I. adi. hipoteczny, zastawny; qui ad hypothecam pertinet, v. gr. ius ( Dogiel IV p. 49, a. 1330) , obligatio ( KodMp IV p. 145, a. 1414).

II. subst. hypothecarius,, -ii m. dłużnik hipoteczny; qui hypotheca data pecuniam mutuo accipit

ZABOR. Tract. p. 73 : et tunc quidem respublica vel successor in officio eius positus ex facto sui antecessoris ad restituendam pecuniam seu pretium teneri dicitur, quando illa pecunia probaretur vere et de directo fuisse conversa in reipublicae utilitatem ... dictique emptores seu h-ii (paulo supra creditores seu emptores) essent bonae fidei.