- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- A.
- L.
- N.
I.
propr.
1.
tylna część jamy ustnej, gardziel, gardło;
fauces, guttur (saec. XV—XVI) . Occ. (de animalibus) pysk, paszcza; rictus,
os.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 14 (a. 1466) : hiante g-a «rozdzyawanymi pasczekamy».
2.
szyja; collum
ListMił p. 72 (a. 1450) : dentes sunt eburnei, g-a candida.
GŁOG. Alex. I fol. Bb Ib : canna ... plura significat, scilicet harundinem, fluuium et partem g-e.
Ib. fol. C IIa : g-a anterior pars colli.
II.
meton.
1.
łakomstwo, obżarstwo, smakoszostwo; nimia cupiditas
ciborum, edulium.
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 354 (a. 1446) : g-am «oblaystwo, zarlostwo».
Ib. XXII p. 15 (a. 1466) : g-am ... «zarlocz».
GLb p. 47 : g-a, amor inordinatus edendi, «lakota, obzarstwo».
Additur
intempestiva (
DŁUG. Hist.
I
p. 547
).
Occ.
vini :
MARTIN. OP. Serm. p. 311 nlb. : Holophernes propter g-am vini confusibiliter a muliere est occisus.
2.
żarłok; homo
edax (saec. XVI).
3.
dobry smak, delikatne podniebienie;
i. q. gustatus (saec. XV—XVI).