- F.
- Th.
- Bl.
- L.
I.
(sq.
gen. ) rodzący
coś; qui aliquid gignit, generat
NIC. POL. p. 58, v. 199 : uirtus diua mirabilium g-a.
II.
adi.
et
subst.
m.
gram.
dopełniacz; in declinatione nominis casus alter,
patricus (saec. XIV—XVI).
Distinguitur
singularis et
pluralis, item possessivus (
GŁOG. Alex. II fol. K
lb)
.