[FORESTATIO]
s.
FORESTACIO,
-onis
f.
(foresto)
- Dc.
- K.
zagnanie do obory bydła zajętego w szkodzie; actus pecus
alienum in agro suo deprehensum in
stabulum cogendi
AKapSąd II p. 940 (a. 1506) : dixit se forestasse pecora in damno suo, pro quo damno est sibi satisfactum racione f-is.
N.
ius forestationis
opłata na rzecz właściciela gruntu, na którym pasło się
bezprawnie czyjeś
bydło i zostało zajęte;
multa, quae solvebatur ei, qui pecus alienum in agro suo deprehendit
AKapSąd ipse scultetus ius suum f-is, alias «oborne» recepit.Cf. FORESTA I 2 et Słownik Staropolski s. v. oborne.