- F.
- Th.
- Bl.
- B.
- N.
I.
propr.
1.
płynny, płynący; qui
fluit, fluidus.
Praec.
aqua
sim.
woda płynąca, potok, rzeka; rivus, fluvius.
Simili sensu abs. loco subst.
KodWp I p. 338 (a. 1259) : ad instar f-is celeriter irreditura tem pora defluant.N. dopływ; confluens
Dogiel IV p. 33 (a. 1282) : duas aquas, videlicet Olschiza et Barsitza cum f-bus (nisi leg. confluentibus).
2.
płynny, ciekły; liquidus,
fluidus
DŁUG. LibBen III p. 56 : fecundam et assiduam venam plumbi f-is.
3.
oculus
kapiący, kaprawy;
lippiens
Gramm. p. 237 (saec. XIV) : lippidus est habens f-es oculos.
Item per metonymiam
morbus
połączony z
upływem czegoś; in quo aliquid fluit,
fluidus (saec. XV).
II.
transl.
1.
phil.
t. t. niestały, zmienny; inconstans, mutabilis
GOST. Th. fol. c VII Ia : duplex est diuisio, quedam est ex parte rei diuidende, que habet magnitudinem stantem et quantitatem f-em ... sicut est in tempore et motu.
ExPhys fol. k Ia : in alteratione est ponendus fluxus superadditus forme f-i.
2.
obfity,
bogaty; affluens, abundans
KOMOR. p. 263: magister arcium Universitatis Cracoviensis doctrine f-is exhuberans, eloquens, affabilis.
MatPis p. 39 (a. 1531) : gratificari... paratus... pleno et f-i (ed. fruenti) affectu.