- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
Tom. XVI 2 , p. 160 (a. 1534) : hominem, cui fidi, alienavit a me.3. ind. perf. act. fidit,cf. infra 34. part. perf. sensu pass. , cf. infra 37.]
I.
intrans. wierzyć,
zawierzyć, ufać, pokładać nadzieję,
polegać na czymś (kimś); confidere,
fiduciam habere, fidum
putare.
Constr.
a.
sq.
gen.
KADŁUB. p. 143 : proinde suorum aliquantisper minus f-ns Wladislaus exterorum turmas contrahit.b. sq. dat. c. sq. abl. d. sq. de. e. sq. in c. abl.
II.
trans. powierzyć komuś
coś; committere, demandare
RFil XVI p. 329 (saec. XV in.in) : denique de multis amorosus hic erat vnus, cui rex Hunorum forcia burga fidit.
CodEp I 2, p. 183 (a. 1458) : ut res et bona post mortem eorum derelicta ad expiationem delictorum ... iuxta eorum ultimas voluntates, per eos, quibus testamentum f-sum et commissum extitit ... fidelius dispensantur.