- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L. (pl.),
- A.
- H.
- N.
- O.
I.
propr.
1.
przysłowie; adagium,
sententia,
dictum.
Dicitur v. gr.
commune (
StVic
p. 401, saec.
XV)
, generale (
*CodVit
p. 999, a.
1408)
, tritum (
CodEp III
p. 267, a.
1477
; protritum:
Tom. IV
p. 306, a.
1518)
, vulgare (
DŁUG.
Hist. I p. 247 = I
p. 315
ed.nov.).
N.
rhet.
StPPP X p. 39 : exordium ... quandoque perdit nomen dum in narratione vel peticione interseritur, tunc non exordium sed p-um nominatur.
2.
przypowieść, porównanie; parabola,
metaphora, exemplum.
Glossa
Pol.
GLb p. 83 : p-um, similitudo, parabola, quando aliud dicitur et aliud intelligitur «przepowyescz».
Constr.
ad 1
- 2:abs.
vel
sq.
gen.
II.
singularia
1.
obelga, zniewaga, zniesławienie; contumelia, opprobrium
ZabDziej I p. 87 (a. 1470) : Yasznus ... expurgavit Thomam Kokoszka, prout habuerunt inter se p-um, ut fuit temptatus inebrietatis ... expurgavit eum, quod Kokoszka est bonus ut ante.
KOMOR. p. 217 : altrecantes confusionem receperunt et fratres utique cum p-iis et infamacionibus quietati sunt.
2.
iur.
tzw. przypowiadanie się, zgłaszanie przed sądem roszczeń; actus aliquid in iudicio petendi, sibi vindicandi
KsgŁawWar p. 174 (a. 1478) : materia domini ... Rolek cum Nicolao ... habet secundum p-um.
Ib. infra: Rolek habet p-um primum post dominum Koszyper.
Ib. infra: materia Pauli rasoris cum Nicolao ... habet p-um tercium idem Paulus super mobilia et immobilia post Rolek.Cf. PROTESTATIO I 1.