- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- A.
- K.
I.
propr.
(de
filio
vel
filia)
pierworodny, najstarszy; primum natus, natu maximus;
item eodem sensu
abs.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 691 : p-us ... qui primo natus est «pierworodny».
N. de primo
parente Adam
PAUL. CR. p. 178, v. 155 : solvere insontes ... parentes, culpa quos p-i peremit carcere, pergit Christus.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
c.
sq.
inter :
KsgHenr p. 22 (saec. XIII) : p-us inter eos filios.
II.
singulare: urodzony z pierwszego małżeństwa; e primo viro
natus
AGZ XIII p. 129 (a. 1442) : Margaretha ... consors nobilis Iohannis ... fecit divisionem cum suis pueris p-is, quos habuit cum Ramschone, suo primevo viro bone memorie.