- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- O.
I.
opiekun, obrońca; custos,
defensor (saec. XV-XVI).
II.
ten, kto stoi na czele, zwierzchnik, przełożony, naczelnik, rządca,
zarządca, namiestnik;
qui alicui rei praeest, praefectus, praepositus, praelatus,
rector.
Glossae
Pol.
GLcerv p. 689 : p-s id est auxiliator aut qui pręsidet «vrzędnik, pomocnik».
Distinguitur addito gen., v. gr.
castri, ecclesiae,
iudiciorum, ordinis, provinciae,
regni, scholae, terrarum, [sim.]
Constr.
ad I - II:
a. abs. b. sq.
gen.
c. sq.
dat.