- F.
- G.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
- O.
I.
dręczyciel, prześladowca;
vexator, cruciator, insecutor, perditor.
Glossa
Pol.
RFil XXV p. 72 (a. 1399) : p-em «przedawnika».
Iuncturae selectae
Ecclesiae (CodEp III p. 18, a. 1447) , fidei (catholicae: *Lites I p. 435, a. 1328 ; Christianae: CodEp III p. 527, a. 1433) , honoris (sui: AnnMP p. 28, a. 1251 et saepius; proprii: PommUrk II p. 167, a. 1267 et saepius; clericalis: AConst p. 192, a. 1326) , nominis Christiani ( AKapSąd II p. 586, a. 1464).
N. de
diabolo
pacis et concordiae (
KodPol II
p. 609, a.
1257)
, generis humani (
ChrOl
p. 323
)
.
Constr.
a. abs. b.
sq.
gen.
rei vel personae.
II.
ten, kto ściga,
podąża czyimś śladem, tropiciel; qui
aliquem insequitur, investigator,
indagator
DŁUG. Hist. III p. 286 (= V p. 309 ed. nov. ): in silvam deinde ... perveniens equo reliquo in palude diebus aliquot p-es evasurus latuit.