- F.
- G.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
okres, czas
trwania; aetas, spatium, intervallum
VITELO Epist. p. 17 : sunt quidam daemones longaevi, qui multa tempora p-orum humanae vitae transigunt.
DokMp I p. 304 (a. 1403) : felicis vitae p-us conceditur in terris et beatitudinis aeternae compendia parantur in coelis, ita saepius.
N. locut.
vitae (ultimam) periodum explere (exsolvere)
umrzeć; mori
CIOŁ.
in
CodEp I 1, p. 49 : ne idoneitatem pariendi amittat aut vitae ultimam p-um exsoluat priusquam nos heredis solatio depascat.
CodEp II p. 187 (a. 1425) : filium nostrum ... expleta vite nostre p-o pro rege ... insigniri (cf. DŁUG. Hist. IV p. 392).Occ. sensu praegn.
α.
fere i.q. vita
ipsa
KodWp V p. 94 (a. 1406) : consors nostra ... dum adhuc in huius mundi maneret p-o.
DŁUG. Op. p. 311 : in desperationem vitae ... versus, de termino suae p-i ... cogitaret.
β.
fere i.q. koniec;
finis
ZabDziej IV 1 , p. 26 (a. 1548) : idem concivis vester sensit se mortem et p-um vitae suae.
Praec.
1.
med. okresowy
atak choroby, nawrót;
morbi accessio certo tempore
recurrens
THOM. Med. p. 412 : paroxismus febris tertianae est brevior quam in aliis febribus interpollatis et p-i pauciores, nam ultra septem p-os non ascendit.
Ib. p. 414 : si ultra septem p-os duraverit febris, scias iam febrem esse tercianam notham.DŁUG. in
MPH VI p. 600 : annua quartanae p-o exhaustus obiit.
N.
locut.
pro periodo
cyklicznie, co określony czas; certo quodam
tempore
THOM. Med. p. 281 : si quis consuevit habere fluxum emorroidarum et non currunt pro p-o ut solebant, aperiende sunt.
2.
astr.
obieg; circuitus
COPERN. Rv p. 116 : binae reuolutiones - annuae declinationis inquam et centri telluris - non omnino pares existunt, dum videlicet restitutio declinationis in modico praeoccupat centri p-um.
3.
rhet.
et
gram.
t.t.
a.
sententiarum
et
abs.
dłuższe zdanie złożone z kilku członów, okres krasomówczy; enuntiatum, circuitus, circumlocutio.
N.
etymologiam
m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. D IVa : dicitur p-us a peri, quod est circum et odos cantus, quasi circularis cantus.
b.
znak przestankowy zamykający zdanie;
nota, qua enuntiati partes in
scripto distingui solent
StPPP X p. 45 : p-us vocatur virgula cum puncto, id est clausula.
Ib. p. 46 : ultima pausa dicitur clausula ... eciam vocatur p-us vel cursus scrabiosus et fit ... quando pars principalis dictaminis finitur.Ita saepius. Cf. supra CLAUSULA II 486,25 sqq. et DISTINCTIO III 721,40 sqq.