- F.
- G.
- S.
- N.
I.
wykonywać, dokonywać, wypełniać do końca, sprawować;
agere, peragere, exsequi, complere.
Constr.
a. sq.
acc.
,
v.
gr. expeditionem filiae (
DŁUG. Hist. V
p. 635
)
. b. imprimis
sq.
abl.
, v. gr.
dignitate, legatione, munere, officio, sim.
Item
bello (
DŁUG.
Hist. II p. 383 = IV
p. 134
ed. nov.
), conventu cum aliquo (
ib. IV
p. 205
)
, devotione orationum
(
id. O
p. 293
), dolositatibus
(
id. Hist I p. 93 = I
p. 153
ed. nov.
), invocatione
(
id. Op.
p. 320
)
, matrimonio (
id. Hist. IV
p. 196
), periculo expeditionis
(
ib.
p. 692
), religionibus profanis
(
ib. I p. 137 = I
p. 199
ed. nov.
), vastatione terrae
(
ib. III p. 218 = V
p. 238
ed. nov.)
, victoria in aliquem
(
ib. IV
p. 72
).
II.
1.
cieszyć się czymś, zażywać, dostąpić, otrzymać coś; frui, uti, perfrui,
experiri.
Constr.
sq.
abl. ,
v. gr.
confessione et viatico (
MIECH. Chr.
p. 318
)
, libertate (
DŁUG.
Hist. III p. 119 =V
p. 135
ed. nov.)
, sacramentis
(
ib. I p. 330 = II
p. 93
ed. nov.
et saepius),
valetudine oculorum
(
id. Op.
p. 106
),
visione integra
(
ib.
p. 104
)
, voluptate venationum (
id. IV
p. 190
), sim.
N.
locut.
infantia
być w wieku dziecięcym; aetate prima esse
DŁUG. Op. p. 11 : teneriori ... infantia p-tus saepe compertus est molle stratum ... deseruisse et in nuda humo ... quietis residuum exegisse s. Stanislaus.
2.
desiderio
(honore) suo, ambitione (spe, voluntate) sua
zostać zaspokojonym w czymś;
i. q. satiari, expleri, exsatiari
DŁUG. Op. p. 286 : intellexit Cunegundis ... angelico ministerio suo se desiderio esse p-tam et sitim ... suam expletam fuisse.
Id. Hist. IV p. 412: coronam ... capiti suo impositam, dum et honore et ambitione sua fuerit p-tus ... depositurum ... repromittit Withawdus.Cf. etiam DŁUG. Op. p. 213 et 331.