- F.
- G.
- Bl.
I.
przepijać coś (pieniądze lub rzecz);
potando aliquid (pecuniam vel rem)
absumere
RotKal p. 351 (a. 1420) : solvit duas sexagenas Johanni thabernatori, quas aput ipsum p-bit.
AKapSąd II p. 213 (a. 1458) : bibit usque prope occasum solis et p-bit duos grossos pro ista parva hora.
AGZ XIII p. 514 (a. 1466) : saccellum cum palio nigro ... p-re; et ea dedit ad manus consulum ... et ea p-erunt etc.
AKapSąd I p. 493 (a. 1476) : boves ... vendiderunt et p-erunt.Ita passim.
Inde
part. praes.
perbibens,,
-ntis
n.
loco subst. et eodem sensu
marca perbibita
należność za wypite trunki, tzw. przepite;
pecunia pro potionibus solvenda
TPaw IV p. 526 (a. 1393) : fecisti meo tabernatori ... dampnum pro media marca p-ta.
Ib. p. 704 (a. 1398) : Martinus ... iurat, sicut sibi Thomas tenetur septem grossos per b-ntis (cf. ib. p. 704, a. 1398 : mihi tenetur sex grossos «przepitego»).Occ. constr. a. sq. apud,cf. b. sq. pro, cf. supra II.
II.
inf.
praes.
perbibere
pro
subst.
:
napiwek?
pecunia alicui data, ut habeat, unde bibat?
KsgKaz p. 244 (a. 1390) : domini tollentes contribucionem p-re II grossos.