- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
I.
propr.
1.
małość, małe rozmiary;
alicuius rei longitudo (altitudo,
latitudo) parva.
N. locut.
α.
durationis
krótkotrwałość;
duratio brevis
NIC. BŁ. Serm. I p. 392 : consolatio voluptatis temporalis est vana propter durationis p-em.
β.
parvitatis finis
skrajna małość; exiguitas extrema
VITELO Persp. p. 139 : etiamsi res fuerit in fine p-is ... non intuebitur illam uisus intuitione perfecta nisi ... axis radicalis transiuerit per omnes particulas ... illius rei.
2.
mała ilość; quantitas
parva.
II.
transl.
ograniczoność, skromność;
status humilis, ignobilis, vilis.
Refertur etiam ad
abstr.
,
v.
gr. ingenii (syn. paupertas:
ArPrawn I
p. 217, saec. XV
in.in).
N. de genere
dicendi
DŁUG. Op.
p. 176 (
epistula Sandivogii de Czechel
a. 1466) : medium genus dicendi ... nec magnitudine tumescit, nec p-e tenuatur.